Monday, March 27, 2017

121. නෙළුම් යායේ නෙළුම් පොහොට්ටුව ...

ලස්සනට පිපිලා ලෝකයම සුවඳවත් කරන නෙළුම් මල් යායක පුංචි නෙළුම් මල් පොහොට්ටුවක් වෙන්න අවස්ථාවක් ලැබුනොත්, එක කොයි තරම් භාග්‍යයක්ද..

ඉතින් පහුගිය 25 වෙනිදා තුශානිටත් ඒ නෙළුම් යායේ පරිනත නෙළුම් මල් අතරේ පුංචි නෙළුම් කැකුලක් වෙන්න අවස්ථාව උදා වුනා ...

" පුංචි කැකුළු මල්"  එහෙමත් නැත්තම්  " Little Flower Buds " රූපයෙන් නෙළුම් පොහොට්ටුවක් විදිහට අහම්බෙන් බ්ලොග් අවකාශයට ආව තුශානි මේ වගේ ගමනක් එන්න ලැබෙයි කියලා නම් කොහොමටවත්ම බලාපොරොත්තු වුනේ නෑ. ඉතින් ආපහු හැරිලා බලනකොට හරිම සතුටුයි. 




හරි අපූරුවට සංවිධානය වුන දැවැන්ත වේදීකාවක පරිනත බ්ලොග්කරුවන් බ්ලොග්කාරිනියන් අතරේ සම්මානයක් ගන්න ලැබීම සැබවින්ම ජීවිතයේ අමරණීය අවස්ථාවක්. 

කාලීන සංවාද අංශය යටතේ තුශානි ලියපු පොත් කියවීම සහ පොත් ඇහීම -  http://littleflowerbuds.blogspot.com/2016/09/115.html  පෝස්ට් එක වෙනුවෙන් තෙවන ස්ථානය ලබා ගන්න නෙළුම් යාය සම්මාන උළෙලෙදී තුශානිට අවස්ථාව උදා වුනා.




ඉතින් ඒ සම්මානයේ කොටස්කරුවො තමයි, පුංචි කැකුළු මල් ගොමුව වෙත ආගිය, අදහස් දීලා අඩු පාඩු පෙන්නපු, දිරිමත් කරපු ඔයාලා හැමෝම. එවැනි අදහස් දිරි ගැන්වීම් නොවන්නට මේ තරම් දුර බ්ලොග් අවකාශයේ තුශානි නොරැදෙන්නට තිබුනා. ඉතින් තුශානිත් එක්ක මේ තාක් දුර ආපු ඔයාලා හැමෝටම හදවතින්ම ස්තුති කරන්න තුශානි මේක අවස්ථාවක් කර ගන්නවා. බොහොම ස්තූතියි !

ඒ වගේම ලියපු දෙයක් අගය කිරීමකට ලක් කරලා බ්ලොග්කරුවන් බ්ලොග්කාරිනියන් මේ වගේ උත්ප්‍රේරණය කරන්න ලොකු මෙහෙයක් ඉටු කරපු, ඒ වගේම අති උත්කර්ශවත් සම්මාන උළෙලක් සංවිධානය කරපු නෙළුම් යායේ හැමෝටම ප්‍රණාමය පුද කරන්නත් මේක අවස්ථාවක් කර ගන්නවා.   අති සාර්ථක සම්මාන උළෙලේ නිමාව පසු පස ඔවුන්ගේ දැඩි කැපවීම මුසුව තිබූ බව එතැන සිටි හැම කෙනෙක්ම සාක්ෂි දරනු ඇතැයි තුශානි විශ්වාස කරනවා.

බ්ලොග් අවකාශයේ නොදුටු සහෘදයින් රැසක් සියැසින් දැකලා කතා බහ කරන්න ලැබීම ගැනත් තුශානි හරිම සතුටුයි. මුහුණු වල තිබුනු ලෙන්ගතු හිනාවල් සුහද කතා බහ බ්ලොග් අවකාශයේ බැදීම තව තවත් වැඩි කලා කිව්වොත් මම නිවැරදියි. 

සම්මාන ලබපු හැම කෙනෙක්ටමත් , තම සහෘදයින් සම්මාන ලබනවා බලන්න, ඔවුන්න සුබ පතන්න ආපු සියළුම බ්ලොග්කරුවන් කාරිනියන්ටත් තුශානි සුබ පතන්න අමතක කරන්නේ නෑ. 

ඉතින් ලබන වසරේත් අති උත්කර්ශවත් බ්ලොග් සම්මාන උළෙලක් පවත්වන්නට සංවිධායක මණ්ඩලයට අවැසි ශක්තිය ලැබේවා කියලා පතන ගමන් බ්ලොග් අවකාශයේදී තව තවත් අපූර්ව නිර්මාණකරණයේ යෙදෙන්නට සහෘද බ්ලොග් රචකයින්ටත් හැකියාව ලැබේවායි ප්‍රාර්ථනා කරනවා. 

                                ~* ~


Wednesday, January 4, 2017

120. අනේ ... මටත් ඩයරියක් දෙන්නකෝ...



" අනේ ... මටත් ඩයරියක් දෙන්නකෝ... "
 

හපොයි... මේ දවස්වල තුශානිගෙන් වැඩිපුරම කට්ටිය ඉල්ලන්නේ ඩයරි. හරියට තුශානි ඩයරි ප්‍රින්ට් කරලා බෙදනවා වගේ හැමෝම ඉල්ලන්නේ ඩයරියක්. හි.. හි.. කොහොම වුනත් තුශානිට ලැබුනු එක එක විදිහේ එක එක ප්‍රමාණයේ ඩයරි ගොඩක් කට්ටියට අලුත් අවුරුදු තෑගි විදිහට බෙදලා දෙන්න පුළුවන්කම ලැබුන එක සතුටක්.

හැබෑටම කට්ටිය මෙච්චර ඩයරි ඉල්ලුවට ඉල්ලන්නෙ ඩයරි පාවිච්චි කරන්නමද ?

ඒ ගැන හොයලා බැලුවොත් නම් උත්තරය ලැබෙන්නෙ නෑ කියන එක තමයි. ගොඩ දෙනක් ඩයරියක් ලඟ තියාගෙන හිටියට බොහොම අතලොස්සක් දෙනෙක් තමයි ඩයරියක් පාවිච්චි කරන්නේ. ඉතින් ඒ නිසා අද තුශානි හිතුවා ඩයරි පාවිච්චි කරන එක ගැන ඔයාලත් එක්ක තොරතුරු ටිකක් බෙදා ගන්න. 

එදිනෙදා ජීවිතේදී අපි හැම කෙනෙක්ටම වැඩ කටයුතු, වගකීම් ගොඩක් පැවරිලා තියෙනවා ඉටු කරන්න. ඉතින් ඒ පැවරෙන හැම වගකීමක්ම, වැඩ කටයුත්තක්ම හොඳින් සමබරව, අතපසු වීමකින් තොරව කරගෙන යන්න නම් දිනපොතක් එහෙමත් නැත්තම් ඩයරියක් අනිවාර්යයෙන්ම උපකාර වෙනවා. 

එතකොට කොහොමද ඩයරියක් පාවිච්චි කරන්නේ ? 


මේකට උත්තර ගොඩක් තියෙන්න පුලුවන්. මොකද ඩයරි පාවිච්චි කරන විදිහ ඒ කෙනා අනුව තීරණය වෙන දෙයක් නිසා. 

ඩයරියක් පාවිච්චි කරනකොට ඒ ඒ දවසේ කරන්න තියෙන වැඩ වෙලාවල් එක්ක සටහන් කරගෙන තියා ගන්න පුලුවන්. ඒ වගේම ඒවා ඉවර කරගන්න පුළුවන් උනා නම් "හරි" සලකුණක් දාලා සටහන් කරගෙන තියා ගත්තොත් දවස අවසානයේ අපිටම අපේ දවස ගැන තෘප්තියක් ඇතිකර ගන්න පුළුවන්. කරපු දේවල් වලින් අතපසු වෙච්ච දේවල් වෙන් කරගෙන ඊලඟ දවස සැලසුම් කරගන්නත් පුළුවන්.

උපන්දින , සංවත්සර, මගුල් ගෙවල්, දාන , පිංකම් වගේ දේවල් වලට ආරාධනා ලබුනු සැනින් සටහන් කරගෙන තියා ගත්තොත් ඒවා අමතක වෙලා වෙන අකරතැබ්බ වලක්ව න්නත් පුළුවන්. විශේෂයෙන් උපන්දින සංවත්සර අමතක උනොත් වෙන දේ ඉතින් කියන්න ඕනෙ නෑනේ. හි.. හි.. ඒ නිසා විශේෂ දවස්, විශේෂ වැඩ වෙනමම පාටකින් ටිකක් හයිලයිට් කරලා හරි ලියලා තියා ගන්න එක වැදගත්. 

ඒත් එක්කම සෞඛ්‍ය තොරතුරු, පවුලේ අයගෙ තොරතුරු, ලේ වර්ග, අත්‍යාවශ්‍යම දුරකථන අංක කිහිපයක්, බැංකු ගිනුම් විස්තර රහස්‍ය භාවය රැකෙන විදිහට සංඛේත එක්ක සටහන් ඩයරියෙ ලියලා තියා ගැනීමත් හදිසි අවස්ථාවකදී ප්‍රයෝජනවත් වෙනවා. 

ලයිට් බිල්, වතුර බිල් වගේ වියදම් වෙනමම සටහන් කරගෙන ආදායම් වියදම් පුංචි සටහනක් උනත් පවත්වගෙන යන්න පුළුවන්. 

ඒ වගේම ඉදිරි සැලසුම්, ඒ සැලසුම් ක්‍රියාත්මක කරන මාර්ග, කාලයන් සටහන් කරගෙන තියා ගැනීමෙනුත් ඒ දේවල් වල ප්‍රගතිය බලා ගන්න පුළුවන්. ඒක සැලසුම් සාර්ථක කරගන්න හොඳ උත්තේජනයක් වෙනවා. 

හෑන්ඩ් බෑග් එකේ දාගෙන යන්න පුළුවන් තරමේ පුංචි ඩයරියක් පාවිච්චියට නම් හරිම පහසුයි. කාර්යාලයක ටිකක් වැඩ බහුල කෙනෙකුට කාර්යාලය සඳහා වෙනමම ඩයරියක් පාවිච්චි කරන්න පුළුවන්. තාක්ෂනේ දියුණුවත් එක්ක ගොඩ දෙනෙක් අද  ඉලෙක්ට්‍රොනික් ඩයරි භාවිතයට හුරු වෙලා ඉන්න බවක් දකින්න තියෙනවා. කාර්යාල වැඩකටයුතු වලට නම් මේ ඉලෙක්ට්‍රොකිනික ඩයරි භාවිතය ගොඩක් සාර්ථක ක්‍රියාවලියක්. 

මේ කොයි විදිහට හරි තමන්ගෙ වැඩ සැලසුමකට අනුව කරගෙන යන්න පුළුවන් නම් අතපසු වීම් ගොඩක් වලක්වගෙන සාර්ථක දවසක් , මාසයක්, අවුරුද්දක් ගතකරන්න පුළුවන් කියන පණිවිඩය අද තුශානි අවුරුද්දේ ලියන පලවෙනිම පොස්ට් එකෙන් ඔයාලට මතක් කරනවා. 

ඉතින් ඔයාලටත් ඩයරි ලියන එක ගැන කියන්න බොහෝමයක් දේවල්
ඇති. ඒ අදහසුත් එකතු කරන්න කියලා ආරාධනා කරන ගමන් අදට තුශානි නවතිනවා. 


~*~



Saturday, December 31, 2016

119. ලස්සන අවුරුද්දක් ගෙනාවට ඔබට ස්තූතියි 2016 ...




අද 2016 අවුරුද්දේ අන්තිම දවස... 

2016 අවුරුද්ද කියන්නෙ තුශානිගේ ජීවිතේ අමතක නොවන බොහොම වැදගත් අවුරුද්දක්. ඒ නිසාම ආපස්සට හැරිලා අවුරුද්ද දිහා බැලුවහම මතකෙට එන දේවල් බොහෝමයක් තුශානි තියෙනවා.

ජීවිතේ ගොඩාක් දුක් වෙච්ච අවස්ථා වගේම ජීවිතේ ගොඩාක් සතුටු වෙච්ච අවස්ථාත් එක්ක ජීවිතේ බෙදාගන්න ආදරණීය අත්වැලක් ලැබීම 2016 අවුරුද්ද සුවිශේෂි අවුරුද්දක් වෙන්න හේතු උනා. 

කාලයක් අසනීපෙන් හිටිය තාත්තව පූර්ණ සුව තත්වෙකට ගෙන්නත්. අම්මත් එක්ක තාත්තව දඹදිව යවලා හිතේ හැටියට වන්දනාමාන කරගෙන එන්න යවන්න පුළුවන් වීමත් 2016 වසරේ තුශානිගේ හිතේ තිබුනු හීන හැබෑ කරගත්ත අමතක නොවන අවස්ථා.  

ඒ වගේම තුශානිත් ලංකාව වටේ නොගියපු හැම තැනකම වගේ අවිද්ද අවුරුද්දකුත් මේක. ඒත් එක්කම එක එක විදිහේ බාහිර වැඩ ගොඩක් එක්ක බොහොම කාර්යබහුල වුන අවුරුද්දකුත් තමයි 2016.

ජීවිතේ සිද්වෙන සමහර දේවල් අපිට හිතා ගන්නවත් බැරි පුදුම දේවල් කියන එක තුශානි පොඩි කාලේ ඉඳලම විශ්වාස කරන දෙයක්. ඒ උනත් අපි කෙනෙක්ට වරදක් නොකරනවා නම් ඒ ආශිර්වාදය අපේ ජීවිතයට ලැබිලා අපේ ජීවිත සාර්ථක කරනවා කියන එක ගෙවුනු 2016 අවුරුද්දේ තුශානි අත්වින්ද දෙයක්. 

ඉතින් 2016 ගැන ආපස්සට හැරිලා බැලුවහම හුඟක් සතුටුයි. හීනෙකෙන් වත් නොහිතපු වසරක් අරගෙන ආවට ඔබට බොහොම ස්තූතියි 2016 

ඒ වගේම ලබන්නවූ 2017 වසර බොහොම සාදරෙයෙන් පිලිගන්නත්, මගේ බ්ලොග් යාළුවො හැම කෙනෙක්ටම 2017 වසරත් සුබම සුබ වසරක් වේවායි සුබ පතන්නත් තුශානි මේක අවස්ථාවක් කර ගන්නවා. 

 




ප.ලි. - හපොයි.... ගොඩක් දවස්කින් මුකුත් ලියන්න බැරි උන නිසා ලියන්න දැන් ටිකක් කම්මැලි වෙලාලු මම. හි..හි...

Saturday, November 5, 2016

118. හෙළයේ මහා ගාන්ධර්වයාණෙනි ඔබට නිවන් සුව ...



සප්ත ස්වරයේ රටා අතරින්
මැවුනු ඔබෙ හඬ මනහරයි
ගීතයේ හැඟුමන් එකින් එක
මතුවු ඔබෙ රුව පින් බරයි

කලා කෙත අස්වාද්දාලන්නට
කළ මෙහෙය ඔබෙ අනර්ඝයි

අඩුව පිරවිය නොහැක අද දින
අප ඔබට බෝ ණය ගැතියි


දැයෙන් සමුගෙන ගියත් ඔබ අද
මෙලෙස නිසසල වු ගතින්
අමර ගී හඬ අමරණීයයි

සමග ඔබෙ රුව හදවතේ



ගුරු පියාණනි
හෙළයේ මහා ගාන්ධර්වයාණෙනි
ඔබට නිවන් සුව ... 


Wednesday, October 26, 2016

117. අත්තම්මා ...


මිණිබිරියක් අත්තම්මා කෙනෙකුගේ අතින් අල්ලාගෙන සිටින ඡායාරූපයකි.
( අන්තර්ජාලයෙන් උපුටා ගන්නා ලදී )


වෙනදා නම් අපි යනකොට
මල් ඔසරිය හැඩට ඇඳන්
බලාන හිටි හැටි මතකයි
ඉස්තෝපුවේ පුටුවේ ඉඳන්

 ගෙට ගොඩවෙන කොටම ඇවිත්
හිස අතගා තුරුළු කරන්
නලලේ හාදුවක් තියලා
මහන්සි නිව් හැටි මතකයි

කෙහෙල් කැනක් හෙම ඉදවලා
කැවිලි ජාති ගොඩක් හදලා
මාළු පිනිත් අඩුවුනේ නෑ
අලුත් හාලේ බතට රසට

කාලය ගත වෙලා ගිහින්
අපි ටික ටික ලොකු වෙනකොට
නිතර එන්න බැරි වුනානේ
හඬ ඇහුවට දුර බනුවෙන්
 
ඒ හින්දා ද වෙනදා වගේ  
අද නාවේ ඉස්සරහට
තරහ වෙලා දෝ හිතුනා
නාවට මෙහි බලලා යන්න   

සමාව ඉල්ලන්න හිතන්
කාමරේට දුව ආවේ
නෑනේ අද වෙනදා වගේ
තුරුළු කරන් මා ඉම්බේ

  කාමරයේ ඇඳ උඩ හිඳ 
හිටියට මා දෙස බලාන
වෙනදා තිබුනු හයි හත්තිය
දැනුනා දැන් නැති විත්තිය 

ඒත් හිනා මූනේ නම්
කිසි අඩුවක් නෑ පෙනුනේ
කිරි පාටට කොන්ඩේ එක්ක
පින් පාටයි එහි තිබුනේ

බණ පද වැල් එකට අරන්
අනිත්‍ය ගැන කිව් විදිහට
සුදු අත්දෙක රැලි වැටිලා 
ගතේ වාරු නැති වෙනකොට 

යන්නට දැන් කාලේ ඇවිත්
කීවත් දැනි නිතරම ඔබ  
 අත්තම්මේ යන්න එපා
දිවිය ලෝකේ ඉක්මනටම

~

ප.ලි. - අත්තම්මට ( තාත්තාගේ අම්මට ) දැන් අවුරුදු 94ක් වෙනවා..  පහුගිය දවසක අත්තම්මා බලන්න ගමේ ගියහම හිතුනු දේවල් ටිකක් තමයි මේ විදිහට කුරුටු ගෑවේ.


Friday, October 7, 2016

116. අවුරුදු තුනයි ... ( 3rd Blog anniversary)



අද ඔක්තෝම්බර් මාසෙ හත් වෙනිදා ...  

අදට තුශානි බ්ලොග් ලියන්න පටන් අරගෙන අවුරුදු තුනක් සම්පූර්ණ වෙනවා. අවුරුදු තුනක් කියන්නෙ ලොකු කාලයක් නම් නෙවෙයි ඒත් පොඩි කාලෙකුත් නෙවෙයි. 

කොහොම වුනත් අහම්බෙන් බ්ලොග් ලියන්න පටන් අරගෙන මේ තරම් දුරක් එන්න ලැබුන එක ගැන නම් තුශානිට හිතේ ලොකු සතුටක් තියෙනවා.

වසර තුනක් වෙනකන් තුශානි බ්ලොග් අවකාශයේ සැරිසැරුවා නම් ඒ කැකුළු ගොමුවට ආගිය ඔබ සැමදෙනා නිසාමයි. තුශානි ලියපු දෙයක්, කෙනෙක් කියවලා ඒ ගැන යමක් කිව්වා නම් ඒ කියපු දේ  තමයි තුශානිට ඊලඟ පියවර තියන්න ශක්තිය වුනේ. එහෙම අඩිය තිය තිය තමයි තුශානි අද අවුරුදු තුනේ කඩයිමට ආවේ.

දෙයක් ලියන්න නම් හිතේ සන්සුන්, නිදහස් බවක් තියෙන්න ඕනෙනෙ. එහෙම නැතිකොට කොච්චර උත්සාහ කලත් තුශානිගෙ අතින් කිසිම දෙයක් ලියවෙන්නෙ නෑ. ඉතින් ලියන්න බෑ කියලා අත ඇරලා දාපු අවස්තා කීපයක්ම තියෙනවා.
 
තුශානි ගොඩක් වෙලාවට උත්සාහ කලේ කෙනෙක්ට කියවලා පුංචි හරි දෙයක් ලබා ගන්න පුළුවන් විදිහේ යමක් ලියන්න. ඒ වගේම කවුරුත් නොහිතන පැති ගැන ලියන්නත් තුශානි ගොඩක් කැමතියි. ඉතින් ඒ උත්සාහයන් යම්තාක් දුරකට හරි මේ අවුරුදු තුන තුලදී සාර්ථක කරගන්න ලැබුනා කියලා තුශානි විශ්වාස කරනවා.    

පහුගිය අවුරුදු තුන දිහාවට ආපස්සට හැරිලා බලනකොට නෙළුම් යායා වේදිකාවට ගොඩවලා සම්මානයක් ලබා ගන්න හැකි වීම මේ බ්ලොග් අවකාශයේ තුශානිගේ අමරණීය මතකයක්.  බ්ලොග් ලෝකයේ විශිෂ්ටයින් අතර තුශානි බොහොම අධුනිකයෙක් නිසා ඒ අවස්තාව තුශානිට ගොඩක් වටින අවස්ථාවක් වුනා.

බ්ලොග් අවකාශයේ මේ ගෙවුනු අවුරුදු තුන පුරාවට තුශානිට විවිධ අය හඳුනගන්න ලැබුනා.  හඳුනගන්න ලැබුනු අය අතරේ බොහෝ දෙනෙක් හදවතින්ම උදව් කරපු, ආශිර්වාද කරපු, හොඳ නරක කියලා දීපු අය. එහෙම නැති අයත් හමු නොවුනාම නෙවෙයි. ජීවිතයෙත් සැබෑ හිතවතුන් හැමදාමත් ඉන්නවා, ව්‍යාජ හිතවතුන් අයින් වලා යනවා වගේ බ්ලොග් අවකාශය තුලත් සැබෑම හිතවතුන් හැමදාමත් තුශානිත් එක්ක හිටියා. එහෙම නොවුනා නම් අද මේ වගේ අවුරුදු තුනක් සමරන පොස්ට් එකක් තුශානිගෙ අතින් නොලියවෙන්නත් තිබුනා. ඉතින් ඒ  හැම කෙනෙක්ටම ගොඩක් ස්තූතියි. 

අලුත් ජීවිතෙත් එක්ක ගෙදර වැඩයි, ඔපීසියෙ වැඩයි, කරන අනිත් අමතර වැඩයි නිසා බ්ලොග් කියවන්න, ලියන්න කාලය වෙන කර ගන්න එක නම් ටිකක් ලොකු අභියෝගයක්.  ඒත් මේ හැම දෙයක්ම බාදාවක් නැතුව හොඳින් කරගෙන බ්ලොග් කියවන්න, ලියන්නත් පුළුවන්කම ලැබිලා තියෙන එක තුශානි ලබපු ලොකු භාග්‍යයක් කියලයි විශ්වාස කරන්නේ.

ඉතින් මේ අවුරුදු තුන පුරාවට වගේම ඉදිරියටත් තුශානි ලියන ඒවා කියවන්න, ඒ ගැන අදහස් දක්වන්න කැකුළුගොමුවට ගොඩවදින්න කියලා තුශානි බොහොම ලෙන්ගතුව අද දවසෙදිත් ආරාධනා කරනවා..

Friday, September 30, 2016

115. පොත් කියවීම සහ පොත් ඇහීම ...

ගෙවීගෙන යන්නේ සාහිත්‍ය මාසේ නිසා මේ කාලය අපි කවුරුත් පොත් පත් ගැන වැඩි උනන්දුවක් දක්වන කාලයක්. බොහෝමයක් දෙනා මේ වෙනකොට සෑහෙන පොත් ප්‍රමාණයක් මිලදී ගෙනත් ඇති කියවන්න. ඒ නිසා අද තුශානි හිතුවා මේ පොත් කියවීම ගැන වෙනස්ම විදිහෙ දෙයක් කියන්න.

හොඳයි... මම ඔයාලගෙන් ඇහුවොත් "පොතක් කියෙව්වහම මොන වගේ දෙයක් හිතට එනවද කියලා" ගොඩ දෙනෙක් කියයි, ඒක විස්තර කරන්න බැරි හැඟීමක් කියලා. ඒ කියන්නේ පොතක් කියවලා ලබන රසවින්දනය, දැනුම වචනයෙන් විස්තර කරන්න අමාරුයි කියලා ඔයාලා කියයි.  ඔව් එකම පොතක් උනත් එක එක්කෙනාට ඒ පොත දැනෙන, රසවිඳින විදි, ඒ පොතෙන් ලබා ගන්න දැනුම වෙනස්. 

ඒත් ඔයාලා කවදහරි දවසක හිතලා තියෙනවද අපි වගේ මේ විදිහට පොත් කියව කියව රස විඳින්න බැරි පිරිසකුත් අපි අතරෙම ඉන්නවා කියලා. හ්ම්.. හිතලා නැතුව ඇති සමහර විට. ඒත් අපි වගේ දෑසින් මේ පොත් රසවිඳින්න අපහසු පිරිසකුත් අපි අතරේ ඉන්නවා.  එයාලත් අපි වගේම පොත් වලට ආදරය කරන, පොත් කියවන්න බොහොම ආසාවෙන් ඉන්න පිරිසක්. 

එතකොට එයාලා කොහොමද මේ පොත් අපි වගේම රස විඳින්නේ ? හරි... ඒ ප්‍රශ්ණෙට බොහොම පැහැදිලි උත්තරයක් කසුන් මෙන්න මේ පොස්ට් එකේ දී කියලා තියෙනවා.

දෘශ්‍යාබාධිත අය වෙනුවෙන් නිර්මාණය වුනු මේ “DAISY” (Digital accessible Information System) තාක්ෂනය ගැන තුශානිත් මුල් වරට විස්තර දැන ගත්තේ කසුන්ගේ මේ ලිපිය හරහායි. 



තුශානිටත් ලොකු ආසාවක් තිබුනා මේ තාක්ෂය ඔස්සේ පුලුවන් විදිහකට යමක් අපේම යාළුවන් වෙනුවෙන් කරන්න. ඉතින් කසුන් හරහා සම්බන්ද වෙලා තුශානිත් මේ වැඩේට පුංචි දායකත්වයක් ලබා දුන්නා. 

මුලින් ටිකක් අමාරුයි වගේ හිතුනත් ටිකක් පහු වෙනකොට නම් ඒක ඒ තරම් අමාරු කාරියක් වුනේ නෑ. අපිට කරන්න තිබුනේ මේ ඩේසි තාක්ෂණය ඔස්සේ අපිට ලබා දීලා තිබ්බ පොත කියවලා පටිගත කරන එකයි. හැබැයි හැම පිටුවකම තියෙන හැම දෙයක්ම අපිට පුළුවන් උපරිමයෙන් විස්තර කරන්න කියලා අපිට උපදෙස් ලැබුනා. 

උදාහරණයක් විදිහට කියනවා නම් පිට කවරය ගත්තොත්, ඒකේ තියෙන හැම වචනයක්ම කියවිය යුතුව තිබුනා. ඒ වගේම පින්තූරයක් නම් ඒ පින්තූරය කෙනෙක්ට තේරුම් ගන්න පුළුවන් විදිහට විස්තර කලයුතු වුනා. පටුන , පෙරවදන වගේ දේවල් විතරක් නෙවෙයි පිටු අංක, පරිච්චේද , වරහන් වගේ තැන් පවා විශේෂයෙන් සඳහන් කල යුතුව තිබුනා.  කොටින්ම කියනවා නම් සම්පූර්ණ පොතම ගැන හඬ පටයේ ඇතුලත් වුනා. 

සමහර විට ඔයාලට මේ ගැන හිතාගන්නවත් බැරුව ඇති. ඇත්තම කියනවා නම් තුශානිටත් පුදුම හිතුනා මේ වෙනකොට පටිගත වෙලා තියෙන පොත් වල හඬ පට අහන්න ලැබුනහම.

ඉතින් කොහොමහරි පුළුවන් විදිහට තුශානිත් ඒ වැඩේට දායක වුනා. ඒ වගේම අපේ සහෝදර බ්ලොග් කරුවන් , කාරිනියන් කිහිපදෙනෙකුත් මේ වැඩේට සම්බන්ද වෙලා ඉන්නවත් දකින්න ලැබුනා. 


අන්තිමට වැඩේ ඉවර වෙනකොට නම් හිතට  දැනුනේ හරිම පුදුමාකාර සතුටක්.  මොකද තව කෙනෙක් අපේ කට හඬක් හරහා පොතක් කියවනවා කියලා හිතට දැනෙනකොට ඒ සතුට කොයිතරම් වෙන්න ඇතිද කියලා ඔයාලට හිතා ගන්න පුළුවන්නේ. 

ඉතින් මේ පොත් කියවන මාසේ අපි අපිට හිතෙන හිතෙන පොත් ගොඩ ගොඩ අරගෙන කියවනකොට, ඒ පොත්ම කියවන්න ආසාවෙන් ඒත් ඒ හැකියාව නැති අයත් අපි අතරම ඉන්නවා කියන එක අමතක කරන්න හොඳ නෑ. 

ඒ නිසා ඒ වෙනුවෙන් යමක් ඔයාලටත් කරන්න පුළුවන් නම් මම හිතනවා කසුන් ඔයාලටත් ඊට අවශ්‍ය මග පෙන්වීම අනිවාර්යයෙන්ම කරයි කියලා. අදින් අවසන් වෙන මේ සාහිත්‍ය මාසේ ඒ අදහසත් හිතට අරගෙනම මේ සාහිත්‍ය මාසෙ සමු දෙන්න කියලා තුශානි මේ වෙලාවෙ බොහොම ආදරයෙන් මතක් කරනවා.



~ * ~


Friday, September 23, 2016

114. බෑ නෙවෙයි කොහොමවත්ම බෑ ...




තුශානි ලියපු උදව්වක් ඕනේ මට, සුළඟ මේ අහනවද ... පොස්ට් එක වෙනුවෙන් ගීත රචනා කරන්න දායක වුනු අය වෙනුවෙනුයි අද මේ පොස්ට් එක විශේෂයෙන්ම ලියන්න තුශානි කල්පනා කලේ... 

ඒ වගේම පොස්ට් එක කියවලා අදහස් දක්වපු, අගය කරපු හැම කෙනෙක්ටම ස්තූති කරන්නත් මේක අවස්ථාවක් කරගන්නවා. බොහොම ස්තූතියි.... 

පොස්ට් එක කියවලා අදහස් දක්වපු අය අතරේ ඉයන් බොහොම අපූරු අදහසක් තුශානිට දුන්නා. ඉතින් ඒ අනුව තමයි ගී පද රචනා කිරීමත් කජ්ජක්ද? කියන පෝස්ට් එක හරහා ගීත රචනාවන් රැසක් නිර්මාණය වුනේ.. ඒ නිසා ඉයන්ටත් විශේෂ ස්තූතියක් තුශානි පිරිනමනවා.  

ඉතින් කුළුදුල්ම පද රචනාව ලියවුනේ ශානි ශෂි අතින්.. මේ එයාගේ පද රචනාව 

නැවුම් සුවඳක සිහිළ අරන් එන පවනැල්ල
මගේ මේ සුබ පැතුම් එහා ගමට ගෙනියන්න
අම්මගේ සුදු දෝණි සුවෙන් බව දැන ගන්න
අප්පච්චිටත් මෙතැන හාදු ඇති පවසන්න....

මං නැතුව පාලුවක් අම්මාට දැනෙනවද
පුරුද්දට අප්පච්චි තව පාර බලනවද
දොළ පාරෙ දණ්ඩි පැටවුනුත් මං හොයනවද
මතක ඇතුවම ආයෙ ඇවිත් මට කියනවද....

ආදර අඩු නැතත් මේ සෙනෙහෙ කැදැල්ලේ
අම්මෙ නුඹ සිහිවෙද්දි දුක ගලයි නිදැල්ලේ
ඇගේ උණුහුම රැඳුණු උකුල් තල තොටිල්ලේ
සුවඳ අරගෙන සුළඟ වරෙන් මෙහෙ ඇසිල්ලේ....

ඊලඟ පද රචනාව ලියවුනේ අපේ ඉන්දික උපශාන්ත අයියගෙ අතින් මේ තියෙන්නෙ ඒ පද රචනාව ...

ඈත ඉඳන් ආදරයෙන් බලා ඉන්න
අප්පච්චී වගෙ හිනැහෙන සිහිල් සඳේ
මගෙ පණිවුඩය අම්මට කියලා එන්න
ඇගෙ දුක නිවන්නට පසළොස්වක වෙන්න

මගෙ ඇඳ ගාව හිඳ රෙදිවල සුවඳ බලා
අඬනා අම්ම සනසන්නට ලඟට වෙලා
බෝනික්කන්ට කියනවාද ඇයට හොරා
එනතුරු පුතෙක් එක්කන් කිරි සුවඳ පුරා

හවහට වතුර හැමදාකම නොලැබුනට
රෝස ගහේ එපා ඇයට රිද්දන්න
මම එනතුරා කටු අතු දුක් සඟවාන
මල් පිපියන් ඇගෙ තනියට හැමදාම


බෑ බෑ කිව්වට මේ බලන්නකෝ ඉවාන් ලියපු ගී පද ටික... 

මගේ උණුසුම් සුසුම් මුසුවූ කඳුලු අරගන්න .
ඔබේ කෙහෙරැල් අතර රඳවා සිහිල් කරවන්න
මේඝ දූතිය මෑණියන්ගේ කනට කොඳුරන්න.
ලඟදි දවසක තුරුල් වෙන්නට ඒවි පවසන්න

රෝස පඳුරට හෙමින් කොඳුරා මගෙ සෙනෙහෙ දෙන්න
දොරකඩටවී මග බලන බෝනික්කො නලවන්න
මගෙ කුටිය ලඟ සින්දු කියනා මාල ගිරවුන්ට
තුති කියන්නට ලඟදීම මම එනවමයි ඔන්න

සෙනෙහෙ පිරි නව කැදැල්ලට වී තුටින් හිටියාට
යන්න ආසයි තාත්තගෙ සුලැඟිල්ල අල්ලාන
මේඝ දූතිය මගේ හසුන් පත අරන් යනවාද
ආයෙමත් සුදු දෝණි එනවා කියා කියන්වද

මේ තියෙන්නේ අපේ ඉකොනොමැට්ටාගේ ගී පද රචනාව

සුළඟේ... සුළඟේ...
හෙමින් හෙමින් හොරෙන්
රිංගලා කවුළු දොරෙන්
අපෙ අම්මව ආදරෙන්
සිහි කලැයි කියා වරෙන්
සුළඟේ... සුළඟේ...
සුළ...ඟේ...

බෝනික්කෝ අඬනවාද ඇඳ යට හැංගිලා
ටෙඩිය මගේ හීතලෙන්ද කොට්ටෙට ගුලි වෙලා
රෝස කැකුළු ජනේලයෙන් මා කොහිදැයි බලා
එබෙනවනම් සනසවපන් සිහිල් පවන් සලා

හෙමින් හෙමින් හොරෙන්
රිංගලා කවුළු දොරෙන්
අපෙ අම්මව ආදරෙන්
සිහි කලැයි කියා වරෙන්
සුළඟේ... සුළඟේ...
සුළ...ඟේ...

පති කුලයට ගිය දුව ගැන විස්සෝපෙන් හිතේ
මඟුල් දොහේ තිබුණු හිනා අම්මාගේ වතේ
මැකී ගිහින් කඳුළු බිංදු උනා ඇතොත් නෙතේ
ඇහේ වැදී ඇයට දියන් සිහිල මගේ අතේ

සුළඟේ... සුළඟේ...
සුළඟේ... සුළඟේ...
සුළ...ඟේ...


දුමින්ද අබේසේකරගේ ගී පද රචනාව තමයි මේ තියෙන්නේ...

මල් පෙති දග කරමින්නේ
තුරු දලු පත් නැටවෙන්නේ
සුළගෙ නුඹේ සීතලයට ලෝබ නිසාමයි
මගෙ තනියට තියා ගන්නෙ
මතක කතන්දර ගොතන්නෙ
අලුත බැන්ද මේ දෝනිට යාලු නිසාමයි

මාල ගිරව් මා ඇහුවද
උන්ට කන්න බත් දැම්මද
රෝස කැකුළු මුතු කදුලැලි පා කෙරුවාදෝ
බෝනික්කන් ඉකි බින්දද
ඒ හඩ මට ඇහුනෙ ඇද්ද
සුළගෙ නුඹත් ඒ පැත්තට ගිහින් එනවදෝ

සුසුම් වියන් මැද තනිවී
අම්ම හඩනවද දුක් වී
තාත්ත ඈ සනසන්නට ගී කිව්වාදෝ
මහ ගෙයි හිටි බඩ පිස්සී
ඔවුන් බලන්නට ළගදී
සුළගෙ නුඹත් එන බව මා කියා එනවදෝ

සුළගෙ නුඹත් ඒ පැත්තට ගිහින් එනවදෝ
සුළගෙ නුඹත් එන බව මා කියා එනවදෝ
සුළගෙ නුඹත් ඒ පැත්තට ගිහින් එනවදෝ



නිර්මාණිගේ නිර්මාණ ගැනත් ඔයාලා දන්නවනේ.. මේ තියෙන්නේ එයාගේ ගී පද නිර්මාණය 

කොඳ කුසුමන් පිපී සුවඳ
බෙදන නිසල රාත්‍රියක
සඳේ කැලුම් වඩිණුමැනවි
මගෙ දෝතට ඉතින් හනික

කිරි පැණි ඉල්ලන්න නොවේ,
සාවිය ඉල්ලන්න නොවේ
සඳේ කැලුම් වඩිණුමැනවි
මගෙ දෝතට ඉතින් හනික

මනාලියක් වී පෙර දා
කැදලි තනා ඉගිලුනාට
ඒ නිවසේ උණුසුම මට
සිහි වන වා හැම මොහොතෙම

සිත ඉගිලෙන මුත් නිවසට
යා නො හැකිය හනික එලෙස
සඳේ කැලුම් වඩිණුමැනවි
මගෙ දෝතට ඉතින් හනික

දුවේ කියා අමතන හඬ
ඇහෙනව මට හැම මොහොතෙම
පුරුද්දකට මෙන් හැමතැන
හොයනවා ඇති මාව තාම

එහි රජයන පාලු ගතිය
මකා දමණු හැකිය නුඹට
සඳේ කැලුම් වඩිණුමැනවි
මගෙ දෝතට ඉතින් හනික
සමන් පිච්ච කඩොපුල් මල්

පිපිලා ඇති මේ වෙනකොට
මා එනතුරු ඉන්නව ඇති
බුදු පාමුල සැනහෙන්නට

ලඟදිම එන බව පවසා
පනිවිඩයක් ගිහින් දෙන්න
සඳේ කැලුම් වඩිණුමැනවි
මගෙ දෝතට ඉතින් හනික

අම්ම තාත්තාගෙ දෑසෙ
සතුටු සිනා පුබුදුවන්න
සිතේ තියන  පාලු ගතිය
ගිහින් දමණු දුර ඈතක

සෙනෙහස උතුරණ කැදැල්ලෙ
මා සතුටින් බව කියන්න
ඒ ගැන දුක් නො වී තුටින්
ඉදිණු මැනවි කියා දෙන්න

සමන් පිච්ච මල් සුවඳක
මා ඔතනා හාදු පේලි
ගිහින් දෙන්න මා වෙනුවට
සඳේ කැලුම් වඩිණුමැනවි
මගෙ දෝතට ඉතින් හනික
 

ඉතින් එකකට එකක් නොදෙවෙනි මේ පද රචනා ලියන්න දායක වුනු හැම කෙනෙක්ටම තුශානි හද පිරි ප්‍රණාමය පුද කරනවා. බොහොම ස්තූතියි තුශානි වෙනුවෙන් මේ අභියෝගය භාර ගත්තට... 

ඔන්න හැමොටම මම මෙයාගේ අතේ මල් එකක් ගෙදරටම එව්වා..  

හැබැයි ඉයන් කලින් කියලා තිබුන විදිහට මේ පද රචනා වලින් කිහිපයක් තෝරන්න නම් තුශානිට බෑ නෙවෙයි කොහොමත්ම බෑ... තුශානිට මේ හැම එකක්ම හරිම සුවිශේෂියි.. ඉතින් කොහොමද එකක් තෝරන්නේ.

ඒ නිසා මම ඉයන්ටම ආරාධනා කරනවා අපේ මේ ගී පද රචකයින්/ රචිකාවන් එක්ක එකතුවෙලා මේ අපූරු ගීත රචනාවන් ටික මියුරු සංගීතයකට මුසු කරලා ලස්සන කට හඬකින් අපිට ඇහෙන්නත් සලස්වන්න කටයුතු සම්පාදනය කරලා දෙන්න කියලා. 

එතකොට බ්ලොග් අවකාශයට විතරක් නෙවෙයි.. මුළු ලෝකයටම අපේ මේ බ්ලොග් හිතවතුගේ හැකියාවන් දැක ගන්න පුළුවන් වෙයි. ඉතින් ඒ දවස ඉක්මනින්ම උදා වේවා කියලා තුශානි මුළු හදවතින්ම ප්‍රාර්ථනා කරනවා. 


~ * ~


Friday, September 9, 2016

113. උදව්වක් ඕනේ මට, සුළඟ මේ අහනවද ...



උදව්වක් ඕනේ මට
සුළඟ මේ අහනවද
අපේ ගෙදරට හොරෙන්
ගිහින් එන්නට බැරිද ...

අම්මා තාත්තා එහේ
සනීපෙන් ඉන්නවද
මම නැතුව පාළුවෙන්
ඉන්නවද කියනවද ... 

මගුල්ගේ දා වගේ
අම්මගෙ මූණ
සතුටින්ද
කඳුළු හෙම තිබුනොතින්
පිසදාලා එනවාද  ...

මගෙ කාමරේ තාම
කලින් තිබුනා වගෙද
බෝනික්කෝ තරහා වෙලා
නම් යාළු කරනවද ...

කාමරේ ලඟ රෝස
පඳුරේ මල් තියෙනවද
මල් පිපිලා මම කොහෙද
එබි එබී බලනවද ...

මාලා ගිරවුන් තාම
පාන්දර එනවාද
මම නිදියි හිතාගෙන
ගී කියනවද තාම ...

සුදු පුළුන් ටෙඩී මගේ
හොර ගෙඩියා වගේ නිදිද
ගෙනියන්න එයාවත් 
එනවාමයි කියනවද ...

මම ගෙදර නැති අඩුව 
පා කරලා යවනවද 
හැමදෙනත් හැම දෙයත්
තිබුනා වගේ හදනවද ... 

එහෙම නැතිවුනොත් මට
දුක හිතෙයි
දන්වද
ඇවිත් යන්නට හනික 
එන බවත් කියනවද ... 



~ * ~



Tuesday, August 30, 2016

112. කෝ බලන්න වම් අත උස්සන්න...

මේ පොස්ට් එක මීට ටික දවසකට කලින් ලියලා ඉවර කරන්න හිතාගෙන හිටියට තුශනිත් සොළොස් මහා ගීත වැස්සට තෙමිලා හිටිය නිසා ලියලා ඉවර කර ගන්න බැරිවුනා. කට්ටියම ගීත වැස්සෙ තෙමි තෙමි ඉන්නකොට තුශානි කොහොම නොතෙමී ඉන්නද නේද හි.. හි... කොහොමින් කොහොමහරි අගෝස්තු මාසේ ඉවර වෙන්න කලින් මේ පෝස්ට් එක දාන්න ඕනෙ නිසයි වැඩ ගොඩක් මැද්දේ වුනත් අද පෝස්ට් එක ලියන්න පටන් ගත්තේ...

හොඳයි , අද තුශානි කියන්න යන්නේ මේ මාසේ පහුවුනු වැදගත් දවසක් ගැන. කෝ බලන්න දන්න කෙනෙක් ඉන්නව නම් වම් අත උස්සන්න. 


ඔව්... ඔයාලා හිතුවා හරි.. පහුගිය අගෝස්තු 13 වෙනිදාට යෙදුනු ලෝක වමත් කරුවන්ගේ දවස වෙනුවෙන් තමයි අද පොස්ට් එක වෙන් වෙන්නේ.

තුශානි විශේෂයෙන්ම මේ ගැන කතා කරන්න හිතුවේ තුෂානිත් ඒ පක්ෂෙ කෙනෙක් නිසා. හෝව් හෝව් පක්ෂෙ කිව්වේ දේශපාලනේ පැත්තෙන් නෙවෙයි හරිද. තුශානිත් වමත්කාරිනියක් නිසයි. 

පුංචි කාලේ කෑම කනකොට, පාටකූරු වලින් ලියන්න පටන් ගන්නකොට, එක එක දේවල් න කොට තුශානි වම් අතෙන් තමයි ඒවා කරලා තියෙන්නෙ. ඉතින් ඒ දේවල් වලින් අම්මලා මට හුරු වම් අත කියලා අඳුරගෙන තියෙනවා. පහු වෙන කොට කෑම කන එක නම් දකුණු අතට හුරු කරන්න එයාලා කටයුතු කරලා තිබුනත් අනිත් දේවල් වලට මුකුත් බලපෑමක් කරලා තිබුනෙ නෑ. කොහොමින් කොහොමහරි අද වෙනකොට කෑම කන එක ඇ අනිත් හැම වැඩකටම තුශානිට හුරු වම් අත. 

හැබැයි ඉතින් වමත් කාරියක් වෙච්ච නිසා අකර තැබ්බ වලට මුහුණ දෙන්න වුනු අවස්තාත් නැතුව නෙවෙයි. ඉස්කෝලෙ යන කාලේ ලියන කොට එහා පැත්තේ ඉන්න ළමයගේ  අතේ වදින ප්‍රශ්ණෙ මුහුණ දෙන්න වුනු ප්‍රධාන ගැටලුවක්. ඉතින් තුශානි ගොඩක් වෙලාවට ඩෙස්ක් එකක හරි මේසෙක හරි අයිනක තමයි වාඩි වුනේ.  ඒ නිසා ගුරුවරුගේ උකුසු ඇස් තුශානිගෙ පොතට නිතරම යොමු වෙලා ඇදුනු සුවිප් ටිකට් නම් හිසේ කෙස් ගානට.. හි.. හි... 

කවි , ගාථා වගේ දේවල් පාඩම් දෙන්න, ගණන් බෝඩ් එකේ හදන්න. එක එක දේවල් ඉදිරිපත් කරන්න ඇයි මේ අයිනෙන්ම පටන් ගන්නේ කියන දැවැන්ත ප්‍රශ්නේ ඒකාලේ තුශානිට බොහොම බරපතල විදිහට දැනිලා තිබ්බ ප්‍රශ්යක්. 

හැබැයි අනිත් අය යනකන් ඉන්නෙ නැතුව ඉක්මනින්ම පන්තියෙන් එලියට යන්න, පන්තිය පටන් ගන්න අන්තිම තප්පරෙ හරි ඇවිත් වාඩි වෙන්න වගේ අමතර වාසිත් නොතිබ්බා නෙවෙයි. 

ඇයි නොට් එකක් ලියා ගන්න හරි , දීපු වැඩක් කරගෙන එන්න හරි බැරි වුන වෙලාවක ලන්ට් ටයිම් එකේ කන ගමන් වුනත් නොට් , ගෙදර වැඩ ලියාගන්න පුළුවන් වෙච්චි එකත් පුදුමාකාර වාසියක් වුනා. කෑම කන අතර තුරේ මොකක් හරි දෙයක් හැන්දකින් බෙදා ගන්න, මූඩියක් අරින්න වගේ වෙන වැඩත් කරන්න පුළුවන් වීමත් වාසියක්.

සංගීතය හදාරන්න ගිහිල්ලත් පුංචි පුංචි අකරතැබ්බ වලට මුහුණ දෙන්න තුශානිට සිද්ද වුනා. වයලින් , ගිටාර්, බටනලා, සිතාර් ගහන්න පුරුදු වෙනකොට සංගීත මිස් ගෙන් වෙනමම මට හුරු විදිහට එගෙන ගන්න වෙච්චි එක සමහර වෙලාවට කරදරක් කියල හිතුනු අවස්ථාත් තිබුනා. 

ගොඩක් වෙලාවට පාවිච්චි කරන උපකරණ හදලා තියෙන්න දකුණ හුරු අයටනේ. උදාහරණ විදිහට කියනවා නම් මහණ මැෂිම, හිරමණය, පරිගණක වගේ දේවල් පාව්ච්චි කරනකොට වමත හුරු වුනත් දකුනෙනුත් ඒ දේවල් කරන්න සිද්ද වෙලා තියෙනවා. 

උසස් අධ්‍යාපනය හදාරද්දී දේශන වලට සහභාගීවෙන කොට දේශන ශාලා වල තියෙන පුටු නිසාත් අකරතැබ්බ ගොඩ කට මුහුණ දෙන්න වුනා. වමත් කරුවන් සඳා නිර්මාණය වුනු පුටු තිබුනත් තියෙන්නෙ බොහොම සුළු ප්‍රමාණයක් නිසා ඒ පුටුවක් හොයා ගන්න එක ලේසි පහසු වුනේ නෑ.  


දන්නවද... ලොක ජන ගහනයෙන් 10% ක ප්‍රමාණයක් වමත් කරුවොලු. මේ අතරින් සමහර අය නම් පහු කාලීනව දකුණට හුරු වුනු අය ඉන්නවලු. කොහොමවුනත් ලොව පුරා විසිරිලා ඉන්න වමත් කරුවො එකට එකතු වෙන්න හිතාගෙන තමයි අගෝස්තු 13 වෙනිදා ජාත්‍යන්තර වමත් කරුවෙන්ගේ දවස ලෙස නම් කරලා තියෙන්නෙ. මුලින්ම 1976 තමයි මේ විදිහට දිනයක් වමත් කරුවන් වෙනුවෙන් සමරන්න පටන් අරගෙන තියෙන්නෙ.  ඒ කියන්නේ මීට වසර 40 කට කලින්. 

ලෝකය පුරා විසිරිලා ඉන්න වමත් කරුවො ගැන ටිකක් හොයලා බලනකොට ඒ අයගෙන් බොහොමයක් විවිධ අංශ වලින් ජනප්‍රියත්වයට පත් වෙච්ච අය බව පැහැදිලි වෙනවා. 

මේ බලන්නකෝ...  


* ඇල්බට් අයින්ස්ටයින්


* ඇරිස්ටෝටල්


* මාරි කියුරි 


* ලියනාඩෝ ඩාවින්චි


* නැපොලියන් බොනපාට්


* බිල් ගෙට්ස්


* බැරැක් ඔබාමා


* චාල්ස් කුමරා


* බිල් ක්ලින්ටන්


* ඇන්ජලීනා ජෝලී


* විලියම් කුමරා


* ටොම් කෘස්





ඔය අන්තිම එක හිස් තිබ්බෙ පස්සෙ තුශානිගෙත් ෆොටෝ එකක් අලවගන්න ;) 


එහෙමනම් ඉතින් අගෝස්තු 13 වෙනිදා පහු වුනත් ලෝක වාසී සියලුම වමත් කරුවන්ට සුබ වමත්කරුවන්ගේ දියක් කියලා  ප්‍රර්ථනා කරන්න තුශානි මේක අවස්ථාවක් කර ගන්නවා...

 



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...